Od Ever do Maksa

- Od dwóch lat. Rodzice wyrzucili mnie z domu gdy zaczęłam spotykać się z....-przemilczałam ten fragment w którym powinnam wymówić imię swojego chłopaka- Zamieszkałam z nim. To nawet niedaleko. -dodałam.
- Wyrzucili cię z domu przez chłopaka? -spytał zaskoczony.
- Nie zaakceptowali go. Ale dość zwierzeń. Dochodzi 22:00 powinnam wracać -powiedziałam- Może spotkamy się jutro?

Maks?

Od Maksa do Ever

Usiedliśmy do wolnego stolika. Postanowiłem nie wypytywać o Ashtona, to nie moja sprawa. Ale naprawdę nie rozumiem dlaczego z nim jest, skoro jej w ogólnie nie szanuje.
- Długo tu mieszkasz? Jakoś wcześniej cię nie widziałam. - zaczęła rozmowę.
- Właściwie to nie, wczoraj przyjechałem. - odpowiedziałem. - A ty jak długo?

?

Od Ever C.D Maksa

- Ja nie wiem czy to dobry pomysł -przygryzłam wargę.
- Widziałem jak wsiadał do samochodu -powiedział Maks- Raczej prędko nie wróci.
Westchnęłam ciężko. Skoro go nie ma to czemu by nie?
- Okey. Tylko coś zimnego -poprosiłam.
Chłopak kiwnął głową i udał się po napoje. W tym czasie postanowiłam zadzwonić do Ashton'a. Dlaczego mnie zostawił? Co ja mu zrobiłam? Po trzech sygnałach odezwała sie poczta głosowa. Dałam sobie spokój i schowałam komórkę do torebki.
- Proszę -Maks podał mi kubek z chłodzonym sokiem.
- Dzięki.

Maks?

Od Maksa do Ever

- Z wyścigów. - odpowiedziałem. - Przegrał i teraz się mści. - dodałem.
Odłożyłem koło śmietnika zmiotkę i szufelkę, tak jak kazała mi właścicielka.
- Kiedy to było? - spytała.
- Jakieś dwa lata temu...
Spojrzałem w stronę swojego stolika, Nick się zmył. Westchnąłem lekko.
- Chcesz może coś do picia? - zaproponowałem.

?

Od Ever do Maksa

- Ever -powiedziałam cicho.
Patrzyłam jak Ashton ginie gdzieś w tłumie ludzi. Po chwili powrócił Maks trzymając w dłoni szufelkę.
- Przepraszam za niego -powiedziałam pomagając mu sprzątać.
- Nie ma sprawy. To głupek -stwierdził wyrzucając odłamki do kosza.
- Skąd się znacie? -spytałam

Maks?

Od Maksa do Ever

- W porządku, zdarza się. - wstałem. - Wszystko gra? - spytałem.
- Tak, jasne. - odpowiedziała nadal zawstydzona.
- Co ty kretynko robisz?! - usłyszeliśmy nagle męski głos.
Dziewczyna spuściła wzrok a on spojrzał na mnie, po chwili opuścił napoje. Szklanki rozbiły się na drobne kawałki a on złapał mnie za bluzę i przycisnął do ściany.
- No proszę, Maks... myślisz że zapomniałem? - uśmiechnął się wrednie. - Popełniłeś wieeelki błąd przyjeżdżając tu, lepiej ciesz się każdą godziną bo kto wie ile ci zostało...
- Daj spokój, myślisz że się ciebie przestraszę? Mylisz się. - warknąłem i odepchnąłem go od siebie.
Ten pokręcił lekko głową i przejechał dłonią po brodzie.
- No i co narobiłaś? Rozbiłaś szklanki. - warknął na nią. - Teraz to sprzątaj. - syknął ostro i odszedł.
Ashton był debilem, jest debilem i zawsze nim będzie. Kucnąłem koło dziewczyny zbierającej szkła.
- Daj spokój, pokaleczysz się. Zaraz pójdę po kogoś, albo po zmiotkę czy coś. - dziewczyna skierowała wzrok na mnie. - Jestem Maks. - przedstawiłem się.

? XD

Od Ever do Maksa

Założyłam krótką zwiewną sukienkę, sandały oraz swój ulubiony wisiorek z serduszkiem. Prezent od Ashton'a. Na samą myśl o chłopaku uśmiechnęłam się.
- Gotowa? -spytał pukając do łazienki.
- Tak, już wychodzę -rzuciłam do lustra ostatnie spojrzenie i wyszłam na korytarz.
Chłopak szukał w kieszeniach kluczyków. Gdy już je znalazł spojrzał na mnie i od razu przybrał gniewny wyraz twarzy.
- Jak ty wyglądasz? -warknął- Przebrałaś się za dziwkę, czy jak?!
- O co ci chodzi? -spytałam.
- Masz się przebrać. Natychmiast -czułam jak traci nad sobą panowanie ale postanowiłam się jakoś wykręcić.
- Spóźnimy się -wskazałam na zegarek.
Ashton również spojrzał na zegar. Widać przekonałam go, bo nie drążył więcej tematu.
Wsiedliśmy do samochodu i skierowaliśmy się na bulwar. Ludzi było sporo. Od razu wmieszaliśmy się w tłum. Zaczęłam tańczyć i coraz więcej chłopaków podchodziło by mi towarzyszyć. Niestety Ashton'owi się to nie podobało. Odganiał każdego, który zbliżył się do mnie na bliżej niż metr.
- Pójdę po coś do picia -krzyknął i zostawiając mnie udał się po napoje.
Ciesząc się z chwili wolności powróciłam do tańca. Robiąc obrót potknęłam się o własne nogi i wpadłam na stolik przy którym siedzieli mężczyźni, mniej więcej w moim wieku.
- Przepraszam -wycedziłam czując jak płoną mi policzki.

Maks (Ever taka niedojda XD)